Kristin

- Do mnie mówisz? - zapytałam zaskoczona.

- No tak... - odpowiedział szybko

Rzadko ktoś do mnie gada. Wszyscy zasadniczo wolą mnie unikać, ale nie dziś....
- Um... hej - wybełkotałam jak dureń.

Tsaa.....Walnęłam się w czoło i szybko odwróciłam do niego plecami. Po paru sekundach znów stanęłam twarzą do chłopaka.
- Kristin - wymamrotałam ze spuszczoną głową i wyciągając rękę.
- Felix - uścisnął ją, wstając
- Kiedy przechodziłam, słyszałam jak grasz... - zamilkłam na moment - Całkiem fajnie ci wyszło. To twoja piosenka? - zapytałam szybko, patrząc na papier w jego ręku...

(Felix?)